INTERVIEW

'STEEDS JE MENSEN WEGSTUREN KOST GELD EN KWALITEIT'

Tekst Marike Wouters Beeld Liesbeth Dinnissen

'IK BEN GOED IN MIJN VAK EN HEB VEEL ERVARING. MEER ZEKERHEID ZOU TERECHT ZIJN.'

Bij de publieke omroepen zijn tijdelijke contracten eerder de norm dan uitzondering. Ook Rijco van Egdom, die al ruim tien jaar als redacteur bij onder meer de NTR en BNNVARA werkt, kreeg nog nooit een vaste aanstelling. ‘Carrière maken is daardoor erg lastig. En de tijdelijke contracten leveren nog veel meer problemen op,’ zegt hij.

‘De laatste maanden spannen voor mij echt de kroon,’ vertelt Rijco. ‘Ik zit al aan mijn tweede contract in twee maanden. Steeds als ik niet meer nodig ben, kan ik weer inpakken. Eerst werkte ik een maand aan een programma over de natuur en nu word ik ingezet bij een debatprogramma voor jongeren. Over een paar dagen stopt mijn huidige contract en ik heb geen flauw idee hoe ik daarna mijn geld ga verdienen. Dat wordt dus weer leuren bij collega’s; kijken of zij nog werk voor me weten.’

JALOERS OP JE VRIENDEN

De onzekerheid van een tijdelijk contract drukt ook nog eens op zijn motivatie, zegt Rijco. ‘Niet dat ik slecht werk lever, integendeel. Maar ik kijk weleens met jaloezie naar vrienden die niet in de omroepwereld werken. Zij krijgen veel meer gelegenheid om een relatie op te bouwen met het bedrijf en hun collega’s. Hierdoor maken ze zich eerder hard voor de organisatie. Dat zou ik ook wel willen.’

VOOR JOU TIEN ANDEREN

Ook carrièretechnisch zijn tijdelijke contracten niet bevorderlijk, vindt Rijco. ‘Ik wil graag doorgroeien tot eindredacteur. Maar zoals ieder ander moet ik me bij nieuw werk eerst bewijzen voor ik stappen kan zetten. Met tijdelijke aanstellingen krijg ik hiervoor simpelweg de kans niet. Toch wil ik mijn werkgever niet pushen om me een vaste aanstelling te geven. Want ik weet: voor mij tien anderen. Daardoor accepteer ik de overeenkomsten maar gewoon.’

WEGGEGOOIDE KENNIS

Rijco voegt toe dat hij niet begrijpt waarom omroepen überhaupt zo vaak met tijdelijke contracten werken. ‘Soms worden er complete redactieteams weggestuurd. Hierdoor raak je als omroep het geheugen van je programma kwijt. Want die redacteuren weten welke onderwerpen ze hebben behandeld en welke fouten ze hebben gemaakt. Een nieuw team moet het wiel opnieuw uitvinden. Dit komt de kwaliteit van je programma niet bepaald ten goede. Kwaliteit- en kapitaalvernietiging, als je het mij vraagt.’

WEG UIT DE MEDIAWERELD

‘Ik ben geen beleidsdeskundige,’ zegt Rijco ‘maar volgens mij ligt de oplossing voor dit probleem bij politiek Den Haag. Kan er geen wet komen waardoor mensen eerder een vaste aanstelling krijgen? Misschien dat de omroepen dan inzien dat hun werkwijze niet deugt. Hoe dan ook, ik weet niet of ik die verandering nog ga meemaken, want ik oriënteer me op een carrièreswitch. Misschien wil ik wel basisschooldocent worden. In het onderwijs staan ze namelijk wél te springen om mensen zoals ik.’

'PUBLIEKE OMROEP STUURT SOMS COMPLETE REDACTIETEAMS NAAR HUIS'

Deel deze pagina