ACHTERGROND

Cao Omroepen laat nog even op zich wachten

WERKGEVERS HEBBEN HALF MAART TIJD VOOR CAO-OVERLEG OMROEPEN

'DE POLITIEK IS, GEZIEN DE WIJZE WAAROP DE PUBLIEKE OMROEP WORDT GEFINANCIERD, MEDEVERANTWOORDELIJK VOOR DE STIJGING VAN HET AANTAL CONTRACTEN.’

De nieuwe cao voor de omroepen is nog steeds een heet hangijzer in Hilversum. De campagne met betrekking tot de tijdelijke contracten en verbetering van de werkzekerheid loopt inmiddels en bestuurder Martin Kothman zet alles op alles om er een goede loonsverhoging uit te slepen.

‘De werkzekerheid moet gewoon verbeteren,’ begint Martin Kothman de uitleg van de eisen in de nieuwe cao. ‘Dat gaat zó slecht dat mensen tegenwoordig contracten van een maand krijgen aangeboden. Over doorgeschoten flex gesproken… Dat is echt waardeloos.’

27 november hebben de bonden na ledenraadplegingen bij de werkgevers een voorstel voor een nieuwe cao voor de omroepen ingediend. Martin: ‘We zijn er toen vooral op het punt van salarissen niet uitgekomen. Dat ging over de structurele salarisverhoging in de cao 2019/2020. Onze ultieme poging, na de ledenraadpleging, heeft ook geen vruchten afgeworpen. We zaten structureel qua hoogte niet eens zo ver uit elkaar, maar het grote verschil zit volgens de werkgevers in de looptijd van de cao. Wij als bonden willen een cao van 18 maanden met een structurele verhoging van 4,6% en werkgevers hebben een soort van eindbod op tafel gelegd met een structurele loonsverhoging van 4,5% over 24 maanden.’

EENMALIGE UITKERING

‘We zijn er dus met werkgevers niet uitgekomen, waardoor de werkgevers over 2019 de werknemers een eenmalige uitkering hebben gedaan van 2,6%. En dat is precies het percentage dat wij structureel wilden. Daarop hebben we de werkgevers gevraagd waarom ze zo moeilijk doen, omdat het geld er kennelijk wel is. Waarom kan dat niet structureel? Voor de medewerkers heeft structureel ook echt waarde omdat dat echt de koopkracht van mensen verbetert.'

VERSCHILLEN

Het verkorten van de looptijd, wat de werkgevers willen, is volgens Martin een geaccepteerde manier om verschillen te overbruggen. ‘Dat is bijvoorbeeld ook in de cao Ziekenhuizen gebeurd, waardoor de waarde van de geboden structurele salarisverhoging hoger uitpakte. 4,6% over 18 maanden -wat de bonden wilden- is meer dan 4,5% over 24 maanden Terwijl de kosten voor de werkgever gelijk blijven. Een kortere looptijd van een cao betekent ook dat er eerder opnieuw onderhandeld moet worden over de volgende cao.’ Dat helpt zeker ook als je afspraken wilt maken over het verbeteren van werkzekerheid en de terugdringing van doorgeschoten flexibiliteit.

HEET HANGIJZER IS DOORGESCHOTEN FLEX

‘Het uitgangspunt voor de verdeling van de formatie in vast/flex is in de cao op dit moment al 75/25. Omroepen mogen onder voorwaarden 60/40 aanhouden, maar dat halen enkele omroepen ook al niet meer. De tendens is dat flexibiliteit juist moet verminderen waardoor er meer vast werk en dus werkzekerheid kan ontstaan. Daarom willen we nu een verifieerbare en handhaafbare afspraak maken met omroepen dat minimaal 75% van de formatie uit vaste contracten bestaat en 25% flex. Vervolgens is het de vraag: waaruit bestaat die formatie? Als je 75% vast afspreekt, worden veel meer mensen buiten het cao-gebied geplaatst. Met andere woorden: ze doen veel meer een beroep op andersoortige arbeidsverhoudingen zoals zzp, uitzenden, oproepen, et cetera. Dus aan de wildgroei van contractvormen die vooral als doel hebben om vaste contracten te vermijden moet dan ook iets worden gedaan, bijvoorbeeld door in de cao een limitatieve opsomming van de te gebruiken contractvormen op te nemen.
Dan kom je meteen op het hete hangijzer dat dat alles te maken heeft met het verdienmodel en de geldkrapte bij de omroepen. Dat is ook de reden dat we de politiek hierop hebben aangesproken. Want de politiek is, gezien de wijze waarop de publieke omroep wordt gefinancierd, medeverantwoordelijk voor de stijging van het aantal contracten.’

De straat op



FNV Media & Cultuur heeft in Hilversum en Den Haag de afgelopen periode flink van zich laten horen. Martin: ‘Op 10 september 2019 hebben we in Den Haag op het plein voor de Tweede Kamer met omroepmedewerkers een succesvolle manifestatie gehouden. We hebben daarnaast aan de politiek een petitie aangeboden die hen oproept de publieke omroep juist nu te versterken en daar hoort een stabiel budget bij. Dus geen nieuwe bezuiniging en eerder aanvulling van het budget om de mensen die al die prachtprogramma’s maken ook werkzekerheid te bieden. We hebben een magazine uitgebracht waarin we nadrukkelijk de positie van de mensen bij de omroep uit hebben gelegd.'

'Dat Magazine is aan minister Slob aangeboden en hij heeft al toegezegd werk te zullen maken van het verbeteren van de arbeidsmarkt. En in het cao-overleg hebben we de punten ook nadrukkelijker genoemd. Wij hebben, ook op aandringen van onze eigen achterban, gevraagd om niet te lang te onderhandelen over het aantal procenten. Ga vooral over die doorgeschoten flexibiliteit praten. Dat hebben we eind vorig jaar concreet gemaakt door onze cao-voorstellen bij de werkgevers aan te bieden. Daarmee gaan we nu verder aan de slag aan de onderhandelingstafel, met brede steun van onze achterban’

ZELFDE VERDIENSTEN

‘We willen ook afspraken maken over dat payrollers en uitzendkrachten hetzelfde moeten kunnen verdienen als de medewerkers die onder de cao vallen. En daarbij willen we afspraken maken over dat het uitbesteden van werk bijvoorbeeld aan buitenproducenten onder dezelfde arbeidsvoorwaarden gaat. Anders zien we de bui alweer hangen: want straks worden programma’s die nu nog intern worden gemaakt, door mensen die onder de cao werken, uitbesteed worden aan een producent van buiten die zich nergens meer aan hoeft te storen. Dus als er uitbesteed wordt met publiek geld, dan moeten dezelfde arbeidsvoorwaarden gelden voor de mensen die worden ingehuurd. Over al deze onderwerpen willen we concrete afspraken maken in de cao 2020.’

IN GESPREK MET DE ACHTERBAN

‘In de tussentijd gaan we, meer nog dan voorheen en heel nadrukkelijk, in gesprek met onze achterban over met name de flexibiliteit. Er vinden bijeenkomsten plaats, recent bij de NTR. Daar horen we hoe de mensen erin zitten. Dan blijkt vaak dat jongeren, de toekomst van de publieke omroep, er de dupe van worden. Hen wordt weinig zekerheid en veel onzekerheid geboden. En niet iedereen kan daar altijd even goed mee dealen. Dat betekent dat talent soms afhaakt en dat heeft consequenties voor de kwaliteit van de publieke omroep.’

UITNODIGING

Werkgevers beraden zich nu en hebben aangegeven in 2020 de gesprekken te willen hervatten. Martin: ‘We hebben nu een eerste uitnodiging voor half maart. Ze hebben kennelijk geen haast. Misschien omdat ze weten dat wij het spoor van 4,6% structureel en het aanpakken van de flex cq het vergroten van de werkzekerheid als belangrijkste speerpunten in de onderhandeling houden. En die twee punten moeten ze in financiële zin verhapstukken.’

'ALS ER UITBESTEED WORDT MET PUBLIEK GELD, DAN MOETEN DEZELFDE ARBEIDSVOORWAARDEN GELDEN VOOR DE MENSEN DIE WORDEN INGEHUURD.'

Deel deze pagina